Las primara dias

Hola mi amigos y familia,

My first blog from my new coutry of residence. :-) The past six months I have red a lot about Chile and the  chilean culture. However with everything I was reading I was trying not to create an opinion or image about it. Because that is always different then what real life is all about.

But where to start? The past month was all about saying goodbye to friends and family and prepare for my move to Chile. And although my mind set was about moving to Chile and start a life together with Lina. Up until the moment I left, it felt like I was going on a holiday. I rememberd the time when I went away for 7 months to Asia and I had the same weird sensation. So when I went to the airport in Amsterdam, together with my family and best friends, I really didnxb4t know what I had to say. Because what do you say when you leave and you wonxb4t be returning for a year? So all I did was xb4A goodbye and an Ixb4ll be missing youxb4. Probably after a month or 2 I will be having the sesation of knowing what those words really mean!

Walking towards the airplane didnxb4t gave me a nervous feeling, it was more one of excitement! It was a long flight and after travelling for 20! hours and a distance of 13.000! KM…. There was only a glass wall seperated between Lina and I. Where in December we both had a weird sensation of feeling a distance at the airport after not seeing each other for about 3 months. Now it was difference we wanted to be together but they made us wait and wait and wait and wait, as it took about an hour before I got the suitcases but then we were finally reunited. :-)

After the kissing part…:-) I got into the car to my new home! What to expact? I had seen some pictures but still in real life everything is different. Lina lives in up-town Santiago (Las Condes) so passing by some xb4badxb4  neigbourhoods, I started to think if this is the bad neighbourhood…then my new home must be wonderfull. After a ride of about 25 minutes we arrived.

Img_1124Img_1123_2

A lot of high rise buildings. But luckily not high enough to always have a few on the Andes mountains.

Pass the big entrance up to the 16th floor and after opening the door, I tought wooow, nice apartment nice view! After a while and some showering we went down again this time to have some relaxed time at the BIG swimming pool in the BIG garden. Still feeling the jet-leg. I really didnxb4t know what I had to think about it all. But now 5 days after my arrival, and a temperature everyday of about 30 degrees, I’m realizing it that I am living in a hotel :-)

My 1st and primary reason to come to Chile was because of the love for Lina. And although five days seems reasonable short, I feel that I have made the right decision by moving to Chile for her. Unfortunatly Lina had to go back to work yesterday. However she works in down-town Santiago, so while she is working, I can explore the city and we in between we can meet up for lunch. The most important meal here of the day in Chile.

Santiago feels a lot like a southern European country. Not poor at all and a lot of high rise and modern buildings. And very relaxed. I have been told to look after pickpockets, but I think if you come from amsterdam and travelled a lot like I have done in the past. You know what to look out for. Ever since I arrived it has been at least 30 degrees and fortunatly it stays warm untill the end of the evening. And according to Lina it stays this way for at least 4 more weeks. I donxbat really feel like a stranger in this city. People will see that i am european, because I dress differently and don’t speak or act latin. But looking at the people in the city there are a lot of people who look just like me.

One of the next days I have to go to the main attraction for all men living hre in Chile together with the male collegeas of Lina. It is called: Cafe con piernas. Coffee with legs. Coffee served by women with not to much clothes on. I can`t say no to it, as even Lina, who isn`t coming along, has told me to go.

Next weekend Lina has arranged a nice weekend at the beach and party place of Chile, vina del mar. So as you can read I am and will be enjoying it here in Santiago a lot .

This week is all about relaxation and getting used to the city and the heat. Next week will be all about, learning the language and trying to find a job!

Untill next time, take care  and if you want to see my pictures please check my hyves!

Adios

Menno y Lina

februari 24, 2009
By on 23:09
Las primara dias

Hola mi amigos y familia,

My first blog from my new coutry of residence. :-) The past six months I have red a lot about Chile and the  chilean culture. However with everything I was reading I was trying not to create an opinion or image about it. Because that is always different then what real life is all about.

But where to start? The past month was all about saying goodbye to friends and family and prepare for my move to Chile. And although my mind set was about moving to Chile and start a life together with Lina. Up until the moment I left, it felt like I was going on a holiday. I rememberd the time when I went away for 7 months to Asia and I had the same weird sensation. So when I went to the airport in Amsterdam, together with my family and best friends, I really didnxc2xb4t know what I had to say. Because what do you say when you leave and you wonxc2xb4t be returning for a year? So all I did was xc2xb4A goodbye and an Ixc2xb4ll be missing youxc2xb4. Probably after a month or 2 I will be having the sesation of knowing what those words really mean!

Walking towards the airplane didnxc2xb4t gave me a nervous feeling, it was more one of excitement! It was a long flight and after travelling for 20! hours and a distance of 13.000! KM…. There was only a glass wall seperated between Lina and I. Where in December we both had a weird sensation of feeling a distance at the airport after not seeing each other for about 3 months. Now it was difference we wanted to be together but they made us wait and wait and wait and wait, as it took about an hour before I got the suitcases but then we were finally reunited. :-)

After the kissing part…:-) I got into the car to my new home! What to expact? I had seen some pictures but still in real life everything is different. Lina lives in up-town Santiago (Las Condes) so passing by some xc2xb4badxc2xb4  neigbourhoods, I started to think if this is the bad neighbourhood…then my new home must be wonderfull. After a ride of about 25 minutes we arrived.

Img_1124Img_1123_2

A lot of high rise buildings. But luckily not high enough to always have a few on the Andes mountains.

Pass the big entrance up to the 16th floor and after opening the door, I tought wooow, nice apartment nice view! After a while and some showering we went down again this time to have some relaxed time at the BIG swimming pool in the BIG garden. Still feeling the jet-leg. I really didnxc2xb4t know what I had to think about it all. But now 5 days after my arrival, and a temperature everyday of about 30 degrees, I’m realizing it that I am living in a hotel :-)

My 1st and primary reason to come to Chile was because of the love for Lina. And although five days seems reasonable short, I feel that I have made the right decision by moving to Chile for her. Unfortunatly Lina had to go back to work yesterday. However she works in down-town Santiago, so while she is working, I can explore the city and we in between we can meet up for lunch. The most important meal here of the day in Chile.

Santiago feels a lot like a southern European country. Not poor at all and a lot of high rise and modern buildings. And very relaxed. I have been told to look after pickpockets, but I think if you come from amsterdam and travelled a lot like I have done in the past. You know what to look out for. Ever since I arrived it has been at least 30 degrees and fortunatly it stays warm untill the end of the evening. And according to Lina it stays this way for at least 4 more weeks. I donxc2xbat really feel like a stranger in this city. People will see that i am european, because I dress differently and don’t speak or act latin. But looking at the people in the city there are a lot of people who look just like me.

One of the next days I have to go to the main attraction for all men living hre in Chile together with the male collegeas of Lina. It is called: Cafe con piernas. Coffee with legs. Coffee served by women with not to much clothes on. I can`t say no to it, as even Lina, who isn`t coming along, has told me to go.

Next weekend Lina has arranged a nice weekend at the beach and party place of Chile, vina del mar. So as you can read I am and will be enjoying it here in Santiago a lot .

This week is all about relaxation and getting used to the city and the heat. Next week will be all about, learning the language and trying to find a job!

Untill next time, take care  and if you want to see my pictures please check my hyves!

Adios

Menno y Lina


By on 22:09
Saying goodbye

Hi friends and family

When one of you would have told me six months ago, that I would arriveon February 20th! in Chile, to live, to work and make a life there inSantiago, I would have thought, wow that is an interesting idea butprobably this will just stay an Idea. When you would be saying that Iwould be doing that with the woman I love, I would definitely tell you,you are the craziest person in the world.

I even thought I was crazy, when I brought Lina to the airport on the20th! op September, so she would fly back to Chile and I thought tomyself; ‘You and me together in Chile we can do that’. And I can tellyou there were days the past six months that I was lying in bed andthought; ‘Menno are you doing the right thing’. However I do what Ihave been doing my whole life and that is following my heart. So whenLina and I kissed for the first time on August 20th! (exactly 6 moths ago) I felt in my heart I should neverlet her go. And I knew I had to and wanted to fight for her and for us.Now 6 months later, waiting and fighting for about 150 long long days, Iknow, I making the right decision by doing this.

In every aspect my life will be change, a new language, anew culture, a new job, additional friends and living in the southernhemisphere really means my life will be totally upside down :-) Butjust like in November 2004 this time I can say again: ‘It doesn’tmather where you are or how long, as long as I have wonderful peoplearound me, I will have a great time!’  And this time I know before Ileave, there is someone wonderful waiting for me!

Really saying goodbye is only something you do when you know you willdie that is why I won`t say goodbye to you. I won`t be living in thesame city or a short drive away. And although 12,500km is a long wayand when you feel bad it even seems further I have realized the pastsix months that you can be very very close despite the distance! So althoughyou are out of my sight, you will never be out of my heart!

Who knows we will be seeing you in Chile otherwise I will definitely see you in 1 year!

Adios

Menno

februari 16, 2009
By on 11:50
Saying goodbye

Hi friends and family

When one of you would have told me six months ago, that I would arriveon February 20th! in Chile, to live, to work and make a life there inSantiago, I would have thought, wow that is an interesting idea butprobably this will just stay an Idea. When you would be saying that Iwould be doing that with the woman I love, I would definitely tell you,you are the craziest person in the world.

I even thought I was crazy, when I brought Lina to the airport on the20th! op September, so she would fly back to Chile and I thought tomyself; ‘You and me together in Chile we can do that’. And I can tellyou there were days the past six months that I was lying in bed andthought; ‘Menno are you doing the right thing’. However I do what Ihave been doing my whole life and that is following my heart. So whenLina and I kissed for the first time on August 20th! (exactly 6 moths ago) I felt in my heart I should neverlet her go. And I knew I had to and wanted to fight for her and for us.Now 6 months later, waiting and fighting for about 150 long long days, Iknow, I making the right decision by doing this.

In every aspect my life will be change, a new language, anew culture, a new job, additional friends and living in the southernhemisphere really means my life will be totally upside down :-) Butjust like in November 2004 this time I can say again: ‘It doesn’tmather where you are or how long, as long as I have wonderful peoplearound me, I will have a great time!’  And this time I know before Ileave, there is someone wonderful waiting for me!

Really saying goodbye is only something you do when you know you willdie that is why I won`t say goodbye to you. I won`t be living in thesame city or a short drive away. And although 12,500km is a long wayand when you feel bad it even seems further I have realized the pastsix months that you can be very very close despite the distance! So althoughyou are out of my sight, you will never be out of my heart!

Who knows we will be seeing you in Chile otherwise I will definitely see you in 1 year!

Adios

Menno


By on 10:50
The week after

Oi,

Ik ben inmiddels al weer 1,5 week terug in Nederland maar zo heeft hetde afgelopen week niet gevoeld. Vanavond zou ik wederom een afspraakhebben maar die heb ik maar gecancelled om bij te komen. Ik kwamredelijk uitgerust aan op Schiphol, doordat ik, net als op de heen weg,zeer veel geluk had en in Brazilixeb was omgeboekt naar een businessclass plek. Dat was echt super, een stoel waar ik bijna in kon liggen.Eten xe1 la cart en een wijn/drank kaart waar een gemiddeld Braziliaansrestaurant niet aan kan tippen.

Echter nadat ik geland was, is het de afgelopen 10 dagen feest geweest.`s Avonds had ik direct een etentje vanwege een verjaardag waarna ooknog eens 80s verantwoord op het programma stond. Echter om half 4 `snachts brak de jet-lag me op en was het tijd om huiswaarts te keren.

Afgelopen week had ik ook nog een couchsurfster (Lina) 5 dagen langover de vloer. Dus was het werken en entertainen. Voor wie nog nooitvan couchsurfing heeft gehoord hier een kortel uitleg; Het is eenmanier van reizen waarbij je in contact komt met een host, die zijnlevenswijze en/of cultuur laat zien, door dat de host je meeneemt doorde plek waar hij of zij woont en in de meeste gevallen slaap je ookthuis bij host. Waar ik normaal mijn gasten meeneem naar plekken inAmsterdam die wat minder bekend zijn bij de toeristen (Amsterdam-Oost,Dappermarkt, Oosterpark, Museumplein, en een aantal grachten waar jegeen bekende attracties hebt) zat ik nu nog in zo`n vakantie- /feeststemming dat het 5 dagen lang sex, drugs en rock x92n roll isgeworden.

Al m`n couchsurfers willen natuurlijk de x91red-light-districtx92 zien maarschijnbaar staat x91casa-rosa x91 in elke reisgids. Wat ik tot dat momentniet wist. Want toen Lina hierlangs kwam was het een punt vanherkenning en werd ik meegesleurd naar binnen. Casa Rosa, is een plekwaar ze live-on-stage, zo staat op de borden buiten aangegeven, deliefde wordt bedreven ;-). Echter eenmaal binnen is het toch een tikkeltje anders. De shows incasa-rosa zijn gericht op de vele toeristen die over de grachtendwalen. En bij het minste geringste al ooh, oeh, aah roepen. In eeneerdere blog over Fortaleza repte ik al dat het daar niet zo spannendwas als de Lonely Planet je wilt doen geloven. Maar de Casa Rosa is ookvan een heel andere genre als wat er in Fortaleza gebeurt. In Casa Rosazijn de shows; sex met een grote dosis humor, maar veel minderexpliciet zoals je van te voren zou denken. We lagen vaker in een deukdan dat het x91echtx92 spannend werd. Het grappige was wel dat Lina vaakuit x91angstx92 onder haar stoel lag, als ze weer eens iemand uit hetpubliek haalde.

De volgende dag was deel 2 uit het rijtje aan de beurt. Keer op keerwaarschuw ik m`n couchsurfsers die de drang niet kunnen onderdrukken,dat ze niet te veel moeten gebruiken, want alles in Nederland issterker. Maar ook deze keer ging het weer bijna mis, even werd zemisselijk, maar na het probate middel; jus d`orange met suiker, lag zeeen uur in een deuk. Nederland staat in het buitenland bekend om deregels en het gedogen en zo kon Lina aan den lijve ondervinden wat hetgedoogbeleid van Nederland inhoud. Waar het tegenwoordig verboden is omte roken in de horeca (roken = alles met tabak erin) zijn de mensen diein de coffeeshops werken er natuurlijk van overtuigd dat ertegenwoordig geen tabak meer in een joint voorkomt :-)  En gelooft, die instantie, die het rookverbod moet handhaven, dit schijnbaar ook. 

Lina is een zuid-Amerikaanse met haar roots in Chili. Nadat ik haarverteld had dat ik Forro had geleerd, wilde ze me wel een anderez-Amerikaanse dans leren de merengue in m`n huiskamer. Donderdag avondis het schijnbaar Latin avond in de Zaandamse horeca, want toen we eenvan de vele bars in Zaandam bezochten, werden we de hele avondgetrakteerd op heel wat z-Amerikaanse muziek. Zo bleef ik toch nog eenbeetje een vakantie gevoel houden.

Vrijdag was ik zo brak als ik maar zijn kon, echter ik had Linabeloofd om nog 1 keer echt te gaan stappen in Amsterdam om het rijtjecompleet te maken. Na wat omzwervingen, waarbij ik haar o.a. defilmlocatie van Ocean`s twelve had laten en het alom bekendeleidseplein heb ik haar het laatste typische Nederland gebruik latenzien en geleerd; een broodje Shoarma na het stappen. Deze keer blevende 2 witte sauzen wel achterwegen.

Het was een uurtje of 5 dat ik thuis kwam dit gaf me met gemak nog een uurtje of 4 ;-)de tijd om te slapen. Want het volgende feest was alweer in aantocht;Mysteryland. Nadat we afscheid hadden genomen en ik uitgenodigd wasvoor een lange vakantie in Chili, was het tijd voor mijn eerste echtegrote dansfestijn ooit. De line up loog er niet om; David Guetta, MarcoV, Fedde le Grand, Tiesto, en vele vele anderen. Ik had er erg veelverwachtingen van echter door de massaliteit (zo`n 60 x96 80.000bezoekers) en het commercixeble karakter werd het toch allemaal watminder. En kreeg ik het gevoel dat ik in een pretpark voor volwassenenterecht was gekomen. Gelukkig maakte het weer alles goed, want de heleweek had het al geregend en verlangde ik terug naar de 30graden en zondie ik 5 weken had gehad in Brazilixeb, maar nu zo tegen een uurtje of 3brak de zon door en dat maakte het feest wel heel plezierig.

Na een korte nacht was het tijd om dan eindelijk de nieuwste telguit de familie te gaan bezoeken in Nijmegen; de dochter van m`n zus enschoonbroer die tijdens m`n vakantie in Brazilixeb geboren is. M`n zus enschoonbroer zagen er allebei oververmoeid uit de reden hiervoor is datvolgens hen m`n nichtje een huil baby, volgens mijn moeder was ik ditook toen ik net geboren was. Ik kan ze beide dus troosten met degedachten dat een huilbaby wel opgroeit tot een zeer interessant,grappig, reislustig en leuk persoon ;-)

Nadat ik vannacht wederom een korte nacht had hoop ik vanavond daneindelijk m`n vakantie te kunnen bexebindigen maar of dat gaat lukken?

Cu next time

februari 11, 2009
By on 23:07
Belem en Manaus

Ik ben inmiddels weer terug in Nederland, het is nu 1 uur `s nachtszondagavond maar vanwege de jetlag kan ik absoluut niet slapen maarmoet morgen helaas wel werken. Ik woon inmiddels al bijna 3 jaar inzaandam en elk stipje op m`n witte plafond boven m`n bed ken ik wel. Ikbedacht me op eens; xe9xe9n verhaal hebben jullie nog van me te goed; Mijnboot reis Belem x96 Manaus, want wat een aparte ervaring was dat.

De bootreis is een kleine 3000 km over de grootste rivier ter wereld deAmazone dwars door het oerwoud, dwars door de longen van deze aarde. Opsommige momenten is de amazone 60meter breed maar op sommige momentenis deze ook 400meter breed. De boot voert langs kleine dorpjes ennederzettingen en stopt onderweg soms een kwartiertje en soms 1 a 2uur. Slapen doe je in de openlucht in een hangmat. Eten is bij de prijsinbegrepen 3x per dag. En het feest is op het bovendek. Er zijn 3 prijsklasses; boven de moter, voor diegene die doof zijn en geen geldhebben, het middendek voor het gewone volk en een hut(je) voor diegenedie geld hebben. Na 6 dagen van varen is er een band ontstaan tussen dereizigers onderling en heb je van een geweldige tijd genoten. Zorg erwel voor dat je 6 uur van te voren bij de boot aanwezig bent om eengoede plek voor je hangmat te bemachtigen. Tot zover de commercixebleteksten in de lonelyplanet en de reisgidsen.

Maar hoe is de werkelijkheid; het is zaterdag middag als ik in Belemnaar de haven ga en een ticket koop. In m`n beste Portugees, in hetEngels en in het spaans, in een tekening en in gebarentaal vraag ik deverkoper een ticket voor het middelste dek. Ik reis graag tussen hetgewone volk omdat ik op die manier ook met de locals in contact kankomen. De man die me het ticket verkoopt verzekerd me dat het, hetmiddelste dek is, en hij voegt er tot 3x aan toe, x93dinsdag is hetvertrek om 6 uur maar wees er om 1 uur `s middagsx94. De dagen gaanvoorbij, ik koop wat extra fruit, noten, water EN VOORAL extra wcpapier, volgens de Lonely Planet geen overbodige luxe.

Het is dinsdag ik kom bij de haven aan en na een uurtje wachten word ikmet een taxi ergens bij een boot gedropped. Ik ben de enige Europeenaan boord bemerk ik. En mijn hangmat wordt keurig netjes opgehangen.Elke 5 minuten komt er Braziliaan bij die z`n hangmat ophangt. Maarnaarmate de tijd verstrijkt raken de plaatsen aardig vol. Maar het isgeen Nederland dus er is altijd wel wat extra ruimte. En private spacekennen ze hier in. Ik kijk om me heen en de eerste Braziliaan die hangtz`n hangmat al schuin onder me. Ik denk tja moet hij weten 6 dagen metz`n hoofd in m`n billen, terwijl ik waarschijnlijk 2x per dag bonen teeten krijg . De volgende Braziliaan dient zich aan hij hangt z`nhangmat zodanig op dat die waarschijnlijk `s nachts met z`n voet in m`noor zit. Ach oorstokjes was ik toch vergeten, en na 4 weken mogen dieook best een keer schoongemaakt worden.

Er dient een familie van 5 zich aan. Moeder, vader en naar laterblijkt 3 kinderen van 3, 6, 10 jaar. Ik denk: x93nee niet bij mij, nietbij mijx94. En ja hoor waar hangen ze hun hangmatten. Ja alle 5 gezelligom me heen.

Ik had de luister CD van Willem de Ridder, een sprookje voorvolwassenen bij me. Hierin legt die uit dat dat juist door dingen niette willen, die dingen je juist wel overkomen. Omdat je er teveel aangaat denken. Ik ben een snelle leerling! Een volgende Braziliaan dientzich aan, en ik denk terug aan die CD en denk ach ja kom er maargezellig bij. Opeens heeft die cd geen waarde meer, want wat doet dieBraziliaan, juist! Als hij z`n hangmat op heeft gehangen en er in wiltgaan liggen, heb ik het gehad, 6 dagen hand in hand liggen met eenvreemde en op nog geen 25cm afstand lijkt me teveel. Met eenvriendelijke blik een glimlach en in m`n beste Portugees, verzoek ikhem vriendelijk maar toch dringend; x91noa noa noa aquix92. Ik probeer hetnog op z`n Amsterdams; x91Opzouten nux92. Hij kijkt me aan alsof ik gek bengeworden, hoezo niet daar, das toch een mooi plaatsje. En Nederlandsbegrijpt die al helemaal niet Als ik de scheepsmevrouw er bij roep enzeg dat het toch echt niet kan, 1 Braziliaan boven me, 1 onder me, 5naast me en 1 zo`n beetje in m`n hangmat verklaard ook zij me voor gek.Tja wat wil je dan ook voor 160 reals (zo`n 65 euro) Hier moet ik hetmaar mee doen 6 dagen. Zoals Philip zou zeggen; je wilde toch avontuurdan krijg je ook avontuur.

De vader van de familie, Louis, spreekt een paar woorden Engels en algauw raken we aan de praat. M`n Portugees is niet wat het zou moetenzijn, maar hij geeft aan dat hij me wel Portugees wilt leren als ik hemEngels wilt leren. Ik heb een Engels x96 Portugees boekje. En het boekjevan Hoe red ik mijx85.. in het Portugees van Philip. Louis, neemt hetlaatste als eerste door en zegt ik zal je eerste de meeste gebruiktewoorden als eerste leren. Al bladerend komt die bij het hoofdstukje;Hoe red ik mij in een goed gesprek / tijdens het stappen. Kus = Beijo,Beautifull = Lindo/Linda, Wil je wat van me drinken = Vocxea quer ter umabebida. Ik geef Louis aan dat dat nou net het hoofdstuk is dat ik na 4weken Brazilixeb inmiddels al kan dromen ;-). We stellen ons ten doel om beide een andere taal te spreken als weeenmaal in Manaus aangekomen zijn. We vertrekken wat later alsgeplanned maar al gauw is er een gemoedelijke sfeer aan boord. Op hetboven dek wordt wat gekaart, een paar flessen rum gedeeld er wordtForro gedraaid afgewisseld met wat Europees aanklinkende muziek.

Ik slaap de 1e nacht redelijk goed, hoewel ik af en toe wakker wordtgepord, door een teen, een voet, een hoofd, een elleboog of een hand,is het eigenlijk best relaxt zo. Ach dit hou ik zo wel 6 dagen volhoor. No problemo, Louis leert me ondertussen wat meer Portugeesewoorden, en wat gewoontes en gebruiken. De Amazone en oerwoud trekkenaan ons voorbij, apen, dolfijnen, lokale nederzettingen, en zo nu endan maken lokale Brazilianen hun boot vast aan de onze, om hun waar teverkopen. Zoals sap van de Acai vrucht. Waar je volgens de Braziliaangroot en sterk van wordt. Ik ben van mening, dat het de vrouwen eenhangbuik geeft. Als ik zo om me heen kijk op de boot! Zelfs het eten iste eten. Het geeft me tevens tijd om na te denken over al die dingendie me bezig hielden voor m`n reis.

Dag 2 net zo, maar er wordt ons verteld dat, op vrijdag, we in Santaremmoeten overstappen op een andere boot. Ik leer een Afrikaan kennen, eenArgentijn, een Colombiaan en een Braziliaanse die me probeert over tehalen om bij een sekte te komen en ondertussen flirt ik er ook nog watop los. Ik gebruik de Portugese woorden die Louis me leert. Ik wordt elOllander genoemt door de hele boot, en ik heb het prima naar m`n zin.`s Avonds meren we aan in een klein gezellig plaatsje, na een heerlijkebbq en wat gedanst te hebben met de lokalen gaat het feest verder ophet bovendek. Nog meer rum, vodka en bier doen hun intrede. Portugeesleren en spreken gaat overigens sneller met wat alcohol op. Enschijnbaar verstaan Brazilianen dan opeens ook Nederlands en Engels.Aangezien ze vrolijke mee lachen om m`n engels/nederlands/Portugeesgesproken verhalen. De volgende dag kom ik er achter dat ik een beetjete veel gefeest heb, als blijkt dat een kater op boot in een hangmatniet echt snel verdwijnt. En de gehele boot me inmiddels kent.

Vrijdag is al aardig gevorderd, ik begrijp inmiddels Portugees, sprekendoe ik op een enkel woord na niet echt. Maar het is al heel wat, ik kanmet steeds meer mensen communiceren. Het is vrijdag als we ook aankomenin Santarem, ik ben inmiddels door de familie van Louis x91geadopteerdx92en gezamenlijk verkennen we de markt.
Ik maak m`n hangmat los pak m`n spullen en we stappen over op de andereboot. Maar wat schept m`n verbazing, als ik niet in het beneden dek wilslapen moet ik 50 real bijbetalen, andere boot andere rederij, andereprijzen. Ander deel van Brazilixeb en andere regels. Ik had het aan deverkoper toch goed uitgelegd. Of is het gewoon afzetterij. Gelukkig ishet niet alleen ik die mag dokken. Maar ook alle andere Brazilianen vande boot waar ik op zat mogen bij betalen. Ach zo erg kan het toch nietzijn, kom nou beetje geluid van een motor. Dat is geen 50 real waard.Het schip wordt volgeladen, alles hangt vol met hangmatten, we gaanvetrekken, de motor wordt gestartx85x85x85x85x85x85x85..en dan, dan breekt de hellos!!

no name

Nee dit kan gewoon niet waar zijn, dit kan echt niet waar zijn, hoekunnen we hier nou ooit nog slapen, nee dit ga ik gewoon nietvolhouden. De motor maakt een lawaai een harde brom met geregeld eenhaar hoge toon, van zo`n 90DB. Net of je naast een vliegtuig motor moetslapen. Ik ga op het bovendek kijken, gelukkig geen motor geluid, maarhelaas wel forro muziek, op z`n hardst van zonsopgang tot 12 uur `savonds. Wat een kut muziek eigenlijk. Zelfde deuntje, zelfde tekst,alleen maar live optredens. Tja in een discotheek dansend met een mooievrouw aan je hand is het de mooiste muziek van de wereld. Maar hier ishet toch gewoon echt tering herrie. Ik kan gewoon nergens rust krijgen.Het is halverwege de boottocht, en moet opeens terug denken aan eenmoment dat ik de 4 daagse liep of aan het trainen was voor de 4 daagseen ik allemaal blaren op m`n voet had. Ik bedacht me waarom doe ik diteigenlijk waarom stop ik er niet mee. Maar gelijk denk ik aan diemomenten dat ik dan de klaar was met trainen en ik een pilsje pakte endacht hmmm lekker, hier deed ik het allemaal voor.

Zaterdag wordt ik langzaam gek, heb de hele nacht niet geslapen, benuit mijn hangmat gevallen, last van m`n rug, het is bloedheet, ik ziealleen maar water en bomen, ben gisteren verbrand, die klote plasticstoeltjes zitten niet lekker, en al 4 weken lang val ik in slaap vandat vieze SKOL bier en nu lijkt het wel Guarana drank en blijven m`nogen open. 4 weken lang geen enkele mug en precies vandaag, ja alleenvandaag kunnen ze me bloed wel drinken. Ik kan m`n draai niet vinden endat gejengel van die 3 kinderen om me heen, volgens Louis kan sowiesode jongste van de 3 nog niet zwemmen, als ik er zo terloops naar vraag ;-). Mijn vriend, Pierre, uit Guinee, komt naar m`n toe en zegt lijkt hierGuantanama Bay wel, zelfs de gevangenissen in Afrika zijn beter. Al 4dagen eet ik bonen, rijst, spaghetti en vlees, 2x op een dag. En wat delonely planet zegt komt ook uit, het eten op boot 2 is niet zo goed, ofheeft m`n lichaam meer zo iets van; nou Menno, die rijst, spaghetti,bonen en vlees dat kennen we nu wel. We hebben het wel gezien, stuureens wat anders. we sturen dit wel gewoon zo snel mogelijk naarbeneden, richting de Amazone rivier. Een geluk bij een ongeluk de wcheeft een goede afsluitbare deur en houd zo`n 30decibel tegen. Heheeindelijk rust. Ik voel me net Al Bundy. Ik merk niet eens op, dat deplee op deze boot, bijna net zo vies is als die in India. M`n Portugeesis al redelijk op peil aan het komen. Van andere Brazilianen begin ikdan ook door te krijgen dat ze het geluidsniveau van de motor ook nietecht kunnen waarderen, alsmede het voer op de boot. Aangezien m`nvluchthaven voor het geluid ook steeds vaker en langer door hun inbeslag worden genomen.

Het is zondag nacht als Louis me omstreeks 3 uur `s nachts wakkerschudt, ik haal m`n vingers uit m`n oren en dan ook die watjes, er iseen probleem de schroef is kapot en we kunnen nog maar op 30% motorkracht verder varen. Ik kijk Louis aan en zeg, wat nou probleem, ikweet niet of je het hoort, of juist niet hoort Maar als de motorlangzamer draait, is het stiller en kan ik beter slapen. En dat is watik de afgelopen 10 minuten nou juist gedaan had. Hij kan er alleen maarom lachen als een boer met kiespijn. Opeens moet ik terug denken aandie keer dat ik in de volste trein zat ter wereld in India, mensenlagen in de bagage rekken, onder de banken en met z`n 7en op een 3persoonsbank. Op 15 cm afstand staat al 3 uur een Indixebr tegen me aante mekkeren, en ik ruik de curry die die gisteren avond gegeten heeft.Hij vraagt aan mij wat ik van de situatie vind in de trein. Ik zeg: x91Ithink it is funnyx92, Er is wat geroezemoes, plotseling is het niet meerzo gezellig, een andere Indixebr stoot me aan en zegt, So you think thisis funny. Opeens schiet het door m`n hoofd en bedenk me, loop eens afop een willekeurige automobilist die elke dag in 15 km file staat, opde A6 en zeg tegen hem, ja ik vind deze file best grappig! Hoe snel zouik dan een krik door mogen slikken . Ik herstel me gelukkig snel, enzeg tegen de Indixebr, no I didn`t mean funny, but interesting is deright word. Misschien is het afbreken van 3 bladen van een schroef enhet daarop terug brengen van de motor kracht misschien tot niet zo leukvoor mensen die op weg zijn naar huis?!

Het gaat een paar uur goed, totdat de motor er ook mee stopt. Aaheindelijk rust denk ik. Niks rust, plotseling wordt er gegilled engeschreeuwd. No secura, no secura, een schip komt recht op ons af!Zonder schroef en motor kan je niet sturen. Verdoofd door uren vanlawaai, kijk ik Louis aan en zeg wat tientallen Brazilianen in deafgelopen weken tegen mij zeiden, als ik geen taxi wilde hebben omdatik met de bus wilde; x91No stressx92. Met 3 kinderen op z`n armen envasthoudend aan z`n broek en een bange vrouw, kan die mijn uitspraakniet echt waarderen. Het gaat allemaal net goed.

Na een uur wordt de motor gemaakt. Maar deze keer doet het volgendeprobleem zich aan schijnbaar kunnen we alleen maar recht vooruit en ookalleen maar op volle kracht niet handig als je net een havenbinnenvaart. Wederom is er een hoop geschreeuw en paniek. En als ook dekapitein begint te schreeuwen merk ik dat het menens is. Deze keerbonst ook bij mij m`n hart in m`n keel. De kade muur komt steedsdichterbij en iedereen neemt zo goed als het kan een positie in om deklap op te vangen. Gelukkig komt het zo ver niet, in een ultieme poginglukt het nog om de motor in z`n achteruit te krijgen, en is er eenandere boot die met opzet de voorkant van de boot ramt om onze boot uitkoers te halen. Dit blijkt wel het einde van de boot reis te zijn, wantverder varen lukt niet meer.

Het is 3 uur `s middags als we allemaal van boord moeten, we probereneen taxi te ronselen te duur, een mini van dan maar, te duur. Webegrijpen dat de kapitein, iets gaat regelen. Ik pak m`n Ipod en m`nboxen en zet Bob Marley op, heerlijk wat reggea. Na 5 dagen datgejengel van die forro muziek. Eigenlijk wel toepasselijk als BobMarley zingt; x91Everything is gonna be alright, don`t worryx92. DeBrazilianen geniet van het eerste nummer, maar als bob marley na 20minuten aan x91buffalo soldierx92 begint staat er opeens een Braziliaanvoor m`n neus. Of ik ook andere muziek heb, want dit lijkt zo opelkaar. Ik kijk hem aan, ik zeg: x91sorry no forrox92, maar of die evenwilt vertellen wat voor muziek die dan wel wilt horen. Hij zegt:x91Celine Dionx92, Ik kijk hem aan en bedenk opeens 2 dagen motor geluidmaakt niet alleen mij gek. Ik ben toch in Brazilixeb?! Ik zeg sorry enzet maar wat Amy Whitehouse op.

In een poging niet gelyncht te worden door 150 Brazilianen regelt dekapitein 7 uur later 2 bussen. Waar plek is voor 42 mensen gaan nu zo`n75 mensen mee. Louis en z`n familie, moeten met z`n 5en 2 stoelen delenen ik de 10 uur durende busrit vervolgen met een baby opschoot, dievolgens mij ook van de bonen gesnoept heeft! Ik zit ingeklemd tusseneen raam en een zogende moeder die teveel van de Acai vrucht gesnoeptheeft. ;-)

`s Nachts kom ik aan in Manaus, ben brak, ik plak, ik stink, ben moe,maar ik spreek inmiddels Portugees en heb vrienden voor het levengemaakt, heb m`n gedachten weer op een rijtje en achteraf gezien heb ikde tijd van m`n leven gehad en gelachen! En ik zeg tegen Louis enPierre, kom het is tijd voor een goed biertje!


By on 23:06
Manaus en Rio

Bon dia,

Wat een week, wat een week. Een week van pieken en dalen. Maar gelukkigwaren de pieken hoger dan de dalen. Maar wat een ervaring. Heb een vanm’n beste reiservaringen ooit beleefd! Ben nu inmiddels aangekomen Rioom me op te frissen, wat ik zeker nodig heb ;-)  En m’n vakantie aftesluiten.

Maar laat ik bij gisteren beginnen. Op de boot, Belem – manaus ben ikgeadopteerd door een braziliaanse familie en vrienden voor het levengeworden met de vader van het gezin; Louis. De rest van de familiereisde door van Manaus naar Boa Vista. Maar Louis moest nog een paardagen in Manaus blijven voor werk en zou verblijven bij een goedevriend en z’n familie. Hij haalde me over om met hem mee te gaan, omsamen nog een dag te gaan feesten in Manaus. En als lokkertje steldehij me de 2 mooie zussen van de vriend in het vooruitzicht :-d , die dol zijn, om met zijn woorden te spreken op Brat Pitt Look-a-likes (h). Ik had wel zin in een feestje na een week op een boot en nam z’naanbod aan. De boottocht duurde allemaal langer als verwacht en in deveronderstelling dat ik vandaag (dinsdag) pas zou vliegen, dacht ikxb4no-problemxb4. We kwamen aan bij het huis (als je 4 muren, rieten dak enzanderige vloer een huis kan noemen)van Louis’s vriend. Louis’s vriendwoonde daar niet alleen, maar samen met z’n moeder, 2 zussen, 1broertje en 3 neefjes. Ik dacht nog ooh my god…….ik heb net al eenweek, met 100 man op 40m2 geslapen. Maar al gauw kreeg ik de lekkersteCarpharina van deze vakantie voorgeschoteld en was die gedachte ookverleden tijd.

Ik dacht ik pak m’n tassen opnieuw uit en in, was m’n kleding ga ffslapen en vanavond dan feesten. Alles was onder controle tot dat ik m’nticket Manaus – Rio de Janeiro zag; 11 augustus 2008 11:40. Ik vroeglouis naar de datum, 11 augustus 11:10 Ik dacht kuttedekut. Maar erontstond verwarring. is het nou 11:10 of 10:10. manaus ligt in eenandere tijdzone (en dat wist ik niet) en het was inderdaad 10:10. Nognooit heb ik zo snel m’n tas ingepakt. Een veel gehoorde uitspraak hierin brazil, no-stress, no-stress, nou heb ik nooit no-stress, zelfs toenwe afgelopen week een boot recht op ons afzagen komen en onze bootstuurloos was, maar nu was het toch wel stressen!!! De vriend van Louishad gelukkig een motor, en die reed zo hard als die kon in de stromenderegen naar het vliegveld!

Aangekomen op het vliegveld, kom ik als ongeschoren, stinkende alrennend aan bij de balie. Een supermooie Braziliaanse dame achter debalie, geeft een hele mooie glimlach, neemt m’n ticket aan en zegt inperfect Engels ……………………xb4Sorry sir, it is now 11:15,check-in closed @ 11:10.xb4 Niks maar dan ook niks in Brazilie is optijd. En nu dit. Ik stond even perplex! Ik kon naar het kantoor van TAMairlines om te kijken of ik m’n ticket nog kon aanpassen naar eenandere vliegticket. Alle scenario’s gingen op dat moment nog even doorm’n hoofd. Ik werd op een wachtlijst gezet voor een vlucht ‘s avondslaat via Brasilia, maar er werd bij gezegt het vliegtuig is alvolgeboekt. Maar ik moest een half uur voor vertrek bij de balie komenom te kijken of ik mee kon!

Ik reed weer terug in de stromende regen en aangekomen. Waar ikbehoorlijk pissed was, zag ik louis, die god op z’n blote knieen dankte(samen met z’n 2zussen), dat een van z’n vrienden weer terug gekeerdwas voor een leuk feest.

Tja wat een carpharina allemaal niet met een mens doet. Na een nieuwglas in m’n handen geduwd gekregen, begon ook nog eens de zon teschijnen werd en Forro cd opgezet en mocht ik m’n dans kunsten vertonenbegeleid door de 2zussen. En onder het genot van gebbqt buffalo vleesmet rijst en bonen. Bedacht ik me opeens Menno; No-stress; this isBrasil. Mooie vrouwen, Muziek, drank, avontuur, lekker eten en zon.maar vooral no-stress (h) !! Wat een manier om m’n vakantie te beeidigen

Tja en hoe liep het nou af met het vliegtuig vragen jullie af. Zoalszovaak gezegd niks is wat het lijkt in brazilie. Aangekomen op hetvliegveld bleek er voldoende plaats te zijn in het vliegtuig. Ging m’nvlucht sneller dan m’n oorspronkelijke vlucht, was er nog een leukeflirt met de stewardess in het vliegtuig en was er no-stress richtinghet het hotel, omdat ‘s nachts er weinig verkeerd is in Rio. (h)  Zo is het echt allemaal toch nog goed gekomen

Voornu laat ik het hier even bij, m’n reis verhaal Belem – Manaus komtnog, want dat is een ervaring echt om nooit te vergeten!!!

Ik ga nu op zoek naar een wasmachine en de zon op zoeken en nogeven genieten van Rio, die vandaag een totaal ander gevoel geeft als 4weken geleden.

Ciao
Menno


By on 23:05
Fortaleza en Belem

Oi,

Vanmorgen vroeg aangekomen in Belem, de toegangspoort (voor mij danrichting de jungle). Belem ligt dicht tegen de evenaar en dat is aan detempratuur en de zon ook wel te merken. Het is hier momenteel ergbenauwd en behoorlijk heet. Alsof je door een sauna heen loopt. Dusmaar even snel een internet cafe ingedoken ter afkoeling en demogelijkheid om een nieuwe log te plaatsen.

De afgelopen dagen de laatste dagen van Philip’s vankantie gevierd en het einde van m’n strand vakantie in Fortaleza.

Fortaleza is een van de meeste populaire vakantie bestemmingen,voor Nederlanders die Brazilie aan doen. Heeft de mooiste stranden vanBrazilie en Fortaleza is tevens die xb4sex-capitalxb4 van Brazilie. Als jeinternet mag geloven. Net als heel Brazilie heeft Fortaleza 2gezichten. Er is inderdaad veel prostitutie. Maar om te zeggen dat dezescene zo groot is? Er is een gebied zo groot als de Amsterdamse wallenwaar de vrouwen niet achter de ramen zitten maar in bars endiscotheken. En ipv van op het raam kloppen je in je billen knijpenvoor de aandacht. Het is grappig/vermakelijk om het te zien enpijnlijker :-(  om mee te maken. Maar of het nou zoveel erger is als in Amsterdam.

Als je bent opgegroeid in Amsterdam en door thailand hebt gereist. Hebje waarschijnlijk al te veel gezien om echt geshockeerd te raken.Daarnaast heb je in Fortaleza, wel veel xb4vleesmarktenxb4 plekken waarxb4gold-diggersxb4 op zoek zijn naar de xb4love of their lifesxb4. Maar of dereguliere reiziger (die voor 2 weken op strand vakantie zijn) daar ooknaar op zoek zijn is maar de vraag.

Zoals gezegd Fortaleza heeft 2 gezichten als je een stukje verder looptdan kom je inderdaad op plaatsen waar de gewone Braziliaan komt, om teeten, dansen en te drinken en waar ik geen wandelende ATM ben ofiemands toekomstige man, maar een xb4normalexb4 Hollandse man(h) . Waar de kapper net als in elk ander land een homo is en je ook winkelstraten a la de PC hoofd straat hebt.

Op de stranden van Fortaleza is het goed toeven, er komen minderstrand-venters langs als in andere kust plaatsje en met de mildezeewind die er constant heerst, een temperatuur van rond de 30 graden,met een braziliaanse fruitsalade, een kokosnoot, biertje en een leukeflirt is het goed uit te houden!

Philip is inmiddels onderweg naar Amsterdam en ik ben in Belem.Zojuist ook een kaartje gekocht voor m’n bootreis naar Manaus en ipvvan 5 dagen mag ik 6 dagen doorbrengen in een hangmat en kijkend naarhet leven op en rond de Amazone rivier. Helaas vertrekt de boot nieteerder als dinsdag :-(Maar zoals een beroemde voetballer, eentje die ze zelfs in brazilie ookkennen, zegt; elk nadeel heb z’n voordeel. Morgen neem ik de boot naarxb4ilha de marajoxb4 een klein eilandje (in vergelijking met de rest vanBrazilie dan, want het eiland heeft de grootte van Zwitserland) om daarnog te gaan genieten van het leven aan de mooie stranden van de Amazonemonding.:-)

Geniet van de zomer in Holland

Ciao
Menno


By on 23:05
Pipa en Natal

Oi,

Het regen is de afgelopen dagen met bakken uit de hemel gekomen maardat mag de pret niet drukken. Pipa is een heel klein stadje met veelaflopende wegen dus op sommige plekken ontstonden nieuwe riviertjes.Maar Pipa is ook zo klein dat als je vaak genoeg door die ene straatbent gelopen en de 2 barren hebt bezocht. Je automatisch ieders vriendbent en je je dus ook kan vermaken op een regenachtige dag.

Philip en ik wilde toch wel graag meemaken hoe het is om op eenzaterdag avond te gaan stappen in Brazilie en afgelopen zaterdag wasdat de enige keer dat we dat samen konden gaan doen. Daarom besloten weom zaterdag in alle vroegte naar Natal af te reizen. Natal heeft alshoogtepunt een duin. De lonely planet geeft zelf ook aan kom hier nietvoor de gebouwen of musea’s maar voor de mooie stranden en hetuitgaansleven. Echter Natal staat ook bekend om de grote hoeveelheidxb4gold diggersxb4 ;-)die er naar toe trekken. Die op jacht zijn naar de wandelendegeldautomaten, of te wel toeristen. Zowel Philip als ik, zijn beideiemand die dan op zoek gaan naar die uitgaansgelegenheden waar dexb4normalexb4 locals komen. Zo belandde we afgelopen zaterdag in een lokalexb4forroxb4 tent, waar er veel stundenten komen van de plaatselijkeuniversiteit. En als 2 xb4gringo’sxb4 heb je dan wel veel bekijks. Ikschreef in mijn eerdere blogs dat forro, lokale volksmuziek is, waarbijde tekst ook meetelt. Zeg maar net alsof je staat te dansen in cafebolle jan maar de tekst niet begrijpt! Dansen met passie zoals delocals zeggen lukt dan niet. :-(Maar het gaat ons wel beide goed af. Aan complimenten geen gebrek.Zondag eindigde we in een soort Samba club op een industrie terrein. Ikdacht dat ik wel ongeveer wist hoe de Samba ging, maar het dansen watde locals hier doen is tegelijkertijd, vermakkelijk, grappig en sexyanders dan dat kan ik het niet omschrijven.

Gisteren was het dan eindelijk weer mooi weer en genoten van hetstrand. Waar je hele winkels voorbij ziet komen, om de 30 seconde (h)  Met de meeste gekke spullen.

IK sta nu op het punt om te vertrekken richting fortaleza. Om daarsamen met philip nog drie dagen te feesten waarna hij naar huisvertrekt en ik ga beginnen aan mijn jungle tocht.

In Pipa sprak ik een Braziliaan en die vroeg mij de brazilianen enhun cultuur te omschrijven. iK zei vraag me dat over 4 weken nog eens.Langzaam maar zeker kom ik er achter dat in brazilie niets is wat hetlijkt…. Meer daar over in mijn volgende blog.

Adios uit een steeds leuker en vermakkelijker brasil

Menno


By on 23:04
Olinda en Pip

Olinda en Pipa

Eindelijk ben ik dan geland in Brazilie en wat ik er van gehoopt hadvan te voren. Na Salvador ben ik richting olinda gegaan. Olinda isdicht in de buurt van Recife. Een klein gezellig kunstenaars dorp metniet al te veel toeristen. Bijna geen barretjes, voor het feesten moetje dan ook in Recife zelf zijn. Maar Olinda heeft 1 leuk gezellige bar.De eerste avond leuk zitten praten met 2 Denen en ongemerkt aardig watcarparinha’s naar binnen gewerkt. De mensen die er komen zijn een mixvan alles was, jong tot oud, kunstenaars en reizigers. Naarmate deavond vorderde kregen we het gevoel alsof we in Quinten Tarentino’s,from dusk till dawn waren aanbeland. Heel grappig en apart. Voordiegene die de film gezien hebben begrijpen denk ik wel waar ik hetover heb.

De volgende dag ben ik naar Recife geweest. Voor diegene die de hit nogkennen, de Lambada, komt uit deze streek, en de muziek is forro. Inrecife was een openlucht feest, er waren zo’n 1000 man aanwezig en demuziek was een combinatie van forro, reggea en afrikaanse invloeden. Enen was fantastisch om mee te maken. Iedereen danste en dronk tussen debedrijven door waren wat mensen capoeirha aan doen. Dit is wat ik vanbrazilie had verwacht.:-)Daarna ben ik terug gekeerd naar olinda om ‘s avonds weer in from dusktill dawn te belandde. Soms heb je van te voren het idee, dat een 2keer nooit zo leuk kan zijn maar ook deze keer was het erg gezellig!met de locals kunnen praten over het leven in brazilie, gelukkig in hetDuits en daarna in het engels, want de meeste brazilianen spreken nogengels nog spaans.

Nu ben ik in Pipa, Pipa een klein dorpje in de buurt van Natal wat inde jaren 70 ontdekt is door surfers en nu ook door het massa toerismeuit nederland. Als je door de hoofdstraat loopt heb je het gevoel alsofje door thailand of spanje. Loopt het enige verschil is geen grotehotels hier. Maar wat is er nou zo fantastisch aan Pipa. Aan het oogontrokken door de vele pousada en de winkeltjes liggen een paargeweldige relaxte stranden, geen hordes toeristen op het strand, maarlekker relaxt ontspannen en eindeloze stranden. Heerlijk lauw zee wateren mooi geel zand. Waar in het azuurblauwe zeewater je af en toe vanheel dichtbij wat dolfijnen kan spotten. Pipa is rijk aan 2 barren eneen disco (disco alleen open in de weekenden) het lijkt weinig maar jehoeft tenminste geen keuzes te maken waar je naar toe wilt! En devolgende dag kent iedereen je :-) 

Ja ik kan eindelijk zeggen ik ben aanbeland in Brazilie!

En voor de insiders: ben nu op pagina 4 van het boek

Ciao uit een mooi warm en gezellig brazilie

Menno


By on 23:04